Beslenme Bozuklukları
Azot (N) :
Azot noksanlığında, yaprak rengi önce açık yeşil, daha sonra sarı
olur. Genç sürgünler, yaprak ve salkım sapları pembeleşir veya kızarır. Sürgün
büyümesi azalır. Açık kahverengi adacıklar şeklindeki ölü doku, yaprakta ana
damarlar arasında görülür. Taneler küçük kalabilir, yapraklardan meyvelere azot
taşınası olmadığından salkımlardaki renk değişimi de karakteristiktir. Uzun
süren soğuk ve nemli havanın yarattığı nekrozlar ile mekanik zararlan-malar ve kök
zararlılarının neden olduğu simptomlar azot noksanlığı ile karıştırmamalıdır.
Azot fazlalığında sürgünler aşırı uzar ve genişler, yapraklar
koyu yeşil, ince ve bazen de kaşık şeklini alır. Ancak bağ, aşırı azota
toleranslıdır (Şekil 64).
Fosfor (P) :
Fosfor noksanlığı sık rastlanmayan bir beslenme bozukluğudur.
Noksanlığında sürgün ve kök büyümesi azalır, yapraklar küçük ve koyu
yeşildir. Şiddetli noksanlıklarda ise yapraklar kızarır, noktalar şeklinde lekeler
görülür.
Fosfor fazlalığı ise çinko ve demir noksanlıklarında söz konusu
olur.
Potasyum (K) :
Potasyum noksanlığında, büyüme mevsiminin başlangıcında yaprakta bir
renk açılması, yaprak kenarlarında pek az sayıda nekrotik lekeler oluşur. Kuru
havanın devamlılığına bağlı olarak nekrotik lekelerin sayısı, büyüklükleri,
şekilleri değişerek artar. Yaprak kenarları yukarı veya aşağı kıvrılır. Yaz
sonunda yaşlı yaprakların rengi mor, kahverengiden koyu kahverengiye döner (kara
yaprak). Özellikle kuru mevsimlerde bu noksanlığa sık rastlanır (Şekil 65 ve 66).
Mağnezyum (Mg) :
Mağnezyum noksanlığı; ilkbaharda, küçük, kahverengi-yeşil lekelerin
yaprak kenarlarında ve damarlar arasında görülmesiyle başlar. Sonra bu lekeler yaprak
kenarına paralel,eliptik veya oval nekrozlar şeklinde birleşip bütünleşirler. Mevsim
ilerledikçe damarlar arası dokuda renk açılmaları görülür (Şekil 67).
Kalsiyum (Ca) :
Kalsiyum noksanlığında, yaprak kenarlarında dar bir nekrotik alan
görülür. Bu nekrotik alan zamanla yaprak sapına doğru ilerler. Yeni büyüyen
salkımlar uçtan kurumaya başlar.
Demir (Fe) :
Demir noksanlığında, ince damarların aralarındaki klorofil kaybı yaprak
kenarlarından başlar, damar aralarında devam eder. Yapraklar kuruyup dökülebilirler.
Verimin azalması söz konusudur (Şekil 68).
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 64. Asmada azot noksanlığı ve fazlalığı. | Şekil 65. Salkımda potasyum noksanlığı | Şekil 66. Yapraklarda potasyum noksanlığı. |
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 67. Yaprakta mağnezyum noksanlığı. | Şekil 68. Asmada demir noksanlığı. | Şekil 69. Yaprakta manganez noksanlığı. |
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 70. Yaprakta çinko noksanlığı. | Şekil 71. Salkımda çinko noksanlığı(Solda: Sağlıklı; Sağda: Çinko noksanlığı gösteren salkım). | Şekil 72. Sürgünde bor noksanlığı. |
Manganez (Mn) :
Manganez noksanlığı yaz başlangıcında alt sürgünlerin yapraklarının
renklerinin açılması, daha sonra da damarlar arasında küçük, sarı lekelerin
görülmesiyle başlar. Lekeler, mozaik benzeri bir desendedir ve en küçük damarlar ile
sınırlıdırlar. Bu belirtiler güneş gören yapraklarda, görmeyenlere oranla daha
belirgindirler. Yapraklarda deformasyon olmaz. Sürgünlerin, yaprakların, salkımın
büyümesi etkilenir (Şekil 69).
Çinko (Zn) :
Çinko noksanlığında ilk belirti, küçük yaprakların kenarlarında
keskin dişlerin görülmesidir. Yapraklar asimetriktir, yaprağın bir yanı diğerinden
daha büyüktür. Damar araları açık yeşilden sarıya döner, kırmızı ve siyah
çeşitlerde ise kızarır. Klorotik alanlar, sonradan nekrotik alanlara dönüşür.
Salkımlarda taneler gevşek ve küçüktür. Bu durum verimi azaltır (Şekil 70 ve 71).
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 73. Yaprakta bor noksanlığı | Şekil 74. Salkımda bor noksanlığı. | Şekil 75. Yaprakta bor noksanlığı. |
Bor (B) :
İlk belirtiler, çiçek öncesinde sürgün ucuna yakın sülüklerin renk
ve şekillerinin bozulması, nekrotik bir hal alıp kurumalarıdır. Çiçek salkımları
ölür. Hızlı büyüme sezonunda başlangıçta sürgün büyümesinde bir artış
gözlenirken kısa süre sonra büyüme durur. Bazılarının özlerinin nekrotik hal
aldığı görülür. Yaprak sapları kısa, kalındır, üzerlerinde bazen uzunlamasına
lezyonlar veya nekrotik oyuklar görülür. Mevsimin ilerlemesiyle, bor noksanlığı
gösteren tomurcuklar kısa, çalımsı, steril sürgünler oluşturur. Bu durumda meydana
gelen üzüm salkımları ve üzümlerin de gelişmesi etkilenir. Küçük, basık,
çekirdeksiz taneler oluşur. Bazen meyve eti kahverengileşir. Asmanın kökleri
kısalır, kalınlaşır, uzunlamasına yarıklar görülür. Bor noksanlığı asmanın
büyümesini ve verimini önemli derecede etkiler.
Aşırı borun bulunduğu durumlarda asmanın kökleri etkilenir. Genç
yaprakların şekil-leri bozulur, yaşlı yaprakların uçlarında nekrozlar görülür.
Ana sürgünlerin uç büyümeleri azalır. Böyle sürgünlerin ürünleri de zayıf ve
kalitesiz olur (Şekil 72, 73, 74 ve 75).
Mücadelesi :
Asmaların dengeli beslenmeleri ve gizli kalmış noksanlıklarının
belirlenmesi için, yaprak ve toprak analizlerinin yaptırılması gerekir. Bu analiz
sonuçlarına göre öneriler yapılır.