Salkım Güvesi (Lobesia botrana Den.-Schiff.) (Lep.: Tortricidae)
1. Tanımı, Yaşayışı ve Zarar Şekli
Kelebeğin kanat açıklığı 10-12 mm,
boyu 6 mm kadardır. Üst kanatların zemini gri renkte olup üzeri gri-mavi, kahverengi,
kızılımsı-sarı ve zeytin yeşili renklerle mozaik gibi işlenmiş bir
görünümdedir(Şekil 2). Alt kanatlar açık parlak gri renkte, açık sarı, mavi
pırıltılıdır. Etrafı saçaklıdır. Dişi kelebeklerin vücudunun son kısmı
yuvarlak ve şişmancadır. Erkeklerinki ise ince uzundur.
Yumurta çok küçük olup genellikle mercimek biçimindedir.
Genişliği ortalama 0.5 mm, uzunluğu 0.7 mm’dir. Yumurtalar bırakıldığında soluk
sarı ve yeşil sarı karışımı bir renkte olup şeffaftır. Daha sonraları renk
açılır ve gün ışığında sedef gibi pırıltılıdır (Şekil 4).
Yumurtadan yeni çıkan larva yaklaşık 1 mm, olgun larva ise 9-10 mm
boyundadır. Larvanın vücut rengi genellikle sarımsı yeşildir(Şekil 5). Bazı
hallerde olgun larva rengi beslenme durumuna göre değişiklik gösterebilir. Larvanın
baş kapsülü bal rengindedir. Her döneminde çok hareketlidir. Rahatsız edildiğinde
salgıladığı ince bir iplikle kendini yere sarkıtır. Larva pupa olmadan önce
asmanın gizli yerlerinde, örneğin asma kabukları altında veya çatlaklarında
ördüğü beyaz bir kokon içinde beslenmeden hareketsiz olarak bir prepupa devresi
geçirir. Aynı kokon içinde pupa olur. Pupa kahverengindedir (Şekil 6).
Salkım güvesi kışı asma kabukları altında ya da diğer korunmuş
yerlerde pupa halinde geçirir. İlkbaharda uygun orantılı nem ve sıcaklıkta (bu tarih
bölgelere göre Mart, Nisan ya da Mayıs ayına rastlar) kelebekler görülür.
Gündüzleri asmanın iç kısımlarında hareketsiz dururlar. Akşamüstü güneş
battıktan sonra sıcaklığın +10ºCnin üstünde olduğu saatlerde uçuşmaya
başlarlar. Bu uçuş gece yarısına kadar devam eder. Uçarak birkaç yüz metreye
gidebilirler. Kelebekler için en uygun uçuş sıcaklığı 20-27ºC ‘tır. Orantılı
nem ise %40-70’dir. Kışlayan pupalardan çıkan kelebekler yumurtalarını çiçek
tomurcukları, çiçekler veya çiçek saplarına bırakırlar. Bir dişi ortalama 60-70
yumurta koyar. Uygun koşullarda bu sayı 100’e çıkabilir. Bırakılan yumurtalardan
8-10 gün sonra larva çıkar. Yeni çıkan larva bir süre dolaştıktan sonra çiçek
kılıflarını delip tomurcuk veya çiçek içine girer ve beslenir. Dört gömlek
değiştirdikten sonra olgun larva, prepupa ve pupa olur. Birinci dölün yaşam süresi
35-40 gün kadardır. İkinci döl larvaları korukta, üçüncü döl larvaları da
olgunlaşma devresinde zararlı olurlar. Bu zamanda hava koşulları zararlının gelişme
isteklerine daha uygun olduğundan bu döllerin gelişme süresi daha kısadır. Bir larva
birden fazla tanede zararlı olur. Yurdumuzda genellikle üç döl verir. Ancak hava
koşulları zararlının isteklerine uygun olan bölgelerde ve yıllarda dördüncü döl
meydana gelir. Bu döl de neferne üzümler üzerinde beslenir. Orta Anadolu’nun bazı
bağ alanlarında da 2 döl vermektedir.
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 4. Salkım güvesi(Lobesia botrana) yumurtası. | Şekil 5. Salkım güvesi(Lobesia botrana) larvası | Şekil 6. Salkım güvesi (Lobesia botrana) pupası |
Salkım güvesi larvaları bağda
tomurcuk, çiçek, koruk ve olgun taneleri yemek suretiyle zararlı olurlar. Tomurcuk ve
çiçek devresinde; larva tomurcuk ve çiçek içinde beslenir(Şekil 7) ve bu anda
salgıladığı ipliklerle tomurcuk ve çiçekleri birbirine bağlayarak çilkimleri küme
haline getirir. Zarara uğrayan tomurcuk ve çiçekler dökülür. Bu nedenle de zarar
derecesine göre ilerde çok seyrek veya az seyrek taneli salkımlar oluşur. Koruk ve
olgun tanede zararı; tane içinde beslenmesi suretiyle gerçekleşir(Şekil 8). Bu
beslenme bir tane içinde olmayıp, birden fazla tanede larvanın yer değiştirmesiyle
olur(Şekil 9). Olgun üzümde beslenmede yer değiştirme daha sık olduğundan bir
larvanın zarar verdiği tane sayısı bu devrede daha fazladır. Ayrıca olgun tanelerden
akan şekerli su saprofit fungusların çoğalmasına da neden olur ve meydana gelen zarar
kolaylıkla görülür (Şekil 10).
Salkım güvesi yurdumuz bağlarının tümünün ekonomik öneme sahip
bir zararlısıdır. Ürünü hem kalite hem de kantite yönünden etkiler. Yaş üzüm
ihracatında ambalajlamada sorun olarak karşımıza çıkar. Zarar görmüş üzümlerden
yapılan şarapların kalitesi düşük olur.
2. Doğal Düşmanları
Parazitoidleri
Ege Bölgesinde aşağıdaki türler
belirlenmiştir.
Ascogaster quadridentatus Wesm. (Hym.:Braconidae)
Erginin vücudu 4-5 mm uzunluğunda olup siyah renklidir. Üzeri amorf
şekillerle süslenmiştir. Baş ve göğüs uzunluğu abdomen uzunluğu kadardır.
Abdomenin göğüsle birleştiği yer incedir. Bacakların femur ve tibiaları
kızılımsı sarı, tarsusları ise siyahımsı kızıl renktedir (Şekil 11).
A.quadridentatus yumurta-larva parazitoididir. Yumurtalarını L.botrana
yumurtaları üzerine bırakır. Yumurtadan çıkan parazitoid larvası L.botrana
larvasının üzerinde beslenerek konukçu larvayı zayıflatıp ölümüne neden
olur. Gelişmesini tamamlayan parazitoid larvası, konukçu larvadan ayrılır ve bir
kokon örerek içinde pupa olur. Pupadan 2-3 hafta içinde ergin çıkar. Yılda birkaç
döl verir.
Bassus conspicus Wesm. (Hym.:Braconidae)
Erginin vücudu 5-6 mm kadardır. Vücut tümüyle kızılımsı
kahverengi görünmekle beraber baş ve göğüs rengi abdomenin renginden daha
açıktır. Bacaklar sarımsı kahverengindedir. Dişide uzun bir ovipozitor
bulunmaktadır.
B.conspicus bir larva iç parazitoididir. Konukçu larva
içinde beslenerek onun zayıflamasına ve ölümüne sebep olur. Gelişmesini tamamlayan
parazit larvası konukçusu olan larvayı terk eder ve asmanın gizli yerlerinde
ördüğü bir kokon içinde pupa olur.
Phytomytera nitidiventris Rond (Dip.:Tachinidae)
Erginin baş kısmı siyah, thorax hafif grimsi ve kanatlar zar
gibidir. Vücut uzunluğu 3 mm’dir.Pupaları uzun eliptik, uçlarda dış bükey olup
renk donuk kırmızıdır. P. nitidiventris ergini yumurtalarını L.botrana
larvası üzerine bırakır. Yumurtadan çıkan larva, konukçu larvanın içine girer
ve beslenir. Her iki larvanın da gelişmesi aynı zamanda olur.Parazit larvası, emerek
içini boşalttığı konukçu larvanın içinde pupa olur. Parazitin faaliyeti Haziran
ortasında başlar, Ekim ortasına kadar devam eder.
Güney Anadolu Bölgesinde Ascogaster sp. ve Meteorus
rubens Nees (Hym.: Braconidae) türleri pupa parazitoidi olarak belirlenmiştir.
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 7. Salkım güvesi(Lobesia botrana ) 1. döl larvalarının tomurcuk-çiçek salkımlarında meydana getirdiği zarar | Şekil 8. Salkım güvesi(Lobesia botrana) 2. döl larvalarının koruk tanelerinde meydana getirdiği zarar | Şekil 9. Salkım güvesi (Lobesia botrana) 2. döl larvalarının koruk devresinde meydana getirdiği zarar |
![]() |
![]() |
![]() |
| Şekil 10. Salkım güvesi (Lobesia botrana) 3. döl larvalarının olgunlaşma devresinde meydana getirdiği zarar | Şekil 11. Ascogaster quadridentatus ergini | Şekil 12. Chrysoperla carnea ergin ve larvası |
Marmara Bölgesinde ise Dicaelotus sp.(Hym.:Ichneumonidae), Theroscopus hemip-terus Grav.(Hym.:Ichneumonidae), Pimpla contemplator Müll.(Hym.:Ichneumonidae) türleri pupa parazitoidleri olarak belirlenmiştir.
Predatörleri
Coleoptera, Neuroptera, Hymenoptera ve Hemiptera takımlarına
bağlı 30 kadar predatörü bulunmaktadır. Bunlardan Ege Bölgesinde yaygın bulunan
tür Chrysoperla carnea Steph.’dır (Şekil 12).
3. Mücadelesi
Kültürel Önlemler
Sıcaklık ve orantılı nem bakımından Salkım güvesi larvalarının
faaliyeti için daha ziyade asmanın iç ve alt kısımları uygundur. Bu nedenle asmayı
askıya almak, aralamayı ve uç almayı asmanın iç kısmını havadar tutacak şekilde
yapmak, bağı otlu bırakmamak, kış temizliğine önem vermek zararlının faaliyetini
azaltmak bakımından yararlı olur.
Biyolojik Mücadele
Salkım güvesi’nin birçok doğal düşmanı olmasına rağmen
bunların zararlıyı baskı altında tutacak yoğunlukta bulunmaması nedeniyle
uygulamaya verilmiş bir yöntem yoktur. Ancak larvaların beslenmesi yoluyla bünyelerine
giren ve ölümlerine yol açan Bacillus thuringiensis Berl.’li
preparatlar ve pekmez karışımı dört uygulamalı olarak Güney Anadolu Bölgesi
bağlarında, iki uygulamalı olarak Orta Anadolu bağlarında kullanılabilir. Ege
Bölgesinde Bacillus thuringiensis var. kurstaki (30x106
canlı spor/mg) (150 g/100 l su) + şeker (1 kg/100 l su) karışımı 1. ve 2. döllerde
genellikle bir kez, 3. dölde iklim koşulları ile yumurta kontrollerine göre gerekirse
birden fazla sayıda uygulanabilir.
Kimyasal Mücadele
Daha önce sayfa 2’de de ayrıntılı olarak bahsedilen Salkım güvesi
ilaçlama zamanının saptanmasında eşeysel çekici tuzaklar, etkili sıcaklıklar
toplamı, yumurta açılımının takibi, alacakaranlık sıcaklıkları ve fenolojik
kayıtlar gibi yöntemlerden yararlanmaktadır.
Ege Bölgesi’nde maksimum kelebek uçuşları ile ilk larva
çıkışları arasındaki süre 1. döl için yörelere göre minimum 1 , maksimum 35
gün olarak ortaya konmuştur. İkinci dölde maksimum kelebek uçuşları ile ilk larva
çıkışı minimum aynı gün olabilmekte, aradaki süre maksimum 23 güne kadar
çıkabilmektedir. Üçüncü dölde ise maksimum kelebek uçuşlarından minimum 19 gün
önce ve maksimum 14 gün sonra ilk larva çıkışı gerçekleşebilmektedir.
İlaçlamalara karar verilirken yalnız 1. dölde akşamüstü sıcaklıklarının, hem 1.
hem de 2. ve 3. döllerde maksimum uçuşlar, etkili sıcaklıklar toplamı ve fenoloji
takibinin yanı sıra yumurta kontrollerine göre ilk larva çıkışlarının da göz
önünde bulundurulması gereklidir.
Orta Anadolu Bölgesi’nde zararlının 2 döl verdiği
saptandığından 2 ilaçlama yeterlidir. Birinci döl için maksimum uçuştan 5-6 gün
sonra, 2. döl için maksimum uçuştan hemen sonraki gün ilaçlama yapılmalıdır.
Güney Anadolu Bölgesi’nde Salkım güvesi 3 döl vermektedir.
Birinci dölde bağın fenolojisini, etkili sıcaklıklar toplamını, bu bölgedeki
kelebek uçuşlarını ve alacakaranlık sıcaklığının 14oC’yi aştığı
günleri takip ederek bir ilaçlama yapılabilir. İkinci ve 3. döllere karşı maksimum
uçuşlar, etkili sıcaklıklar toplamı, bağın fenolojisi ve yumurta açılımı takip
edilerek ilaçlamalar yapılır.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde Salkım güvesi 3 döl vermektedir.
Birinci döle karşı bağın fenolojisini , bu bölgedeki maksimum kelebek
uçuşlarını, etkili sıcaklıklar toplamını, alacakaranlık sıcaklığının 14oC’yi
aştığı günleri ve yumurta açılımını takip ederek bir ilaçlama yapılabilir.
İkinci ve 3. döllere karşı maksimum uçuşlardan 5-6 gün sonra larva çıkışıyla
birlikte yapılacak iki uygulama yeterlidir.
Kimyasal mücadelede kullanılacak ilaçlar Çizelge 2’ de yer almaktadır.